Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Άποψή μου...

μετά που την αθώωση των μπάτσων σήμερα, που τωρά τζαι δα όποιος πηαίννει δικαστήριο για οποιοδήποτε λόγο (για τροχαία, διαζύγια, ότι σκατά φανταστείτε) απλά να μεν αναγνωρίζει την εξουσία του δικαστηρίου. Γιατί ζιούμεν σε ένα ψευδοκράτος τζαι τούτο που έγινε σήμερα αποδεικνύει το (ξανά). Τζαι υπάρχουν τζαι μια φάουσα περιπτώσεις που εσυνέβηκεν το ίδιο πράμα τζαι οι μπάτσοι ήταν παραπάνω που τα θύματα οπότε εμέτρησεν η μαρτυρία των μπάτσων στο ψευδοδικαστήριο. Τζαι υπάρχουν αλλο μια φάουσα περιπτώσεις που τα θύματα εν εμπήκαν καν στο κόπο να πάρουν την υπόθεση πάρακατω γιατί εξέραν πως εν χαμένοι που σσιέρι. Έμεινε τους το ξύλο. Τωρά επήραν τους το τζαι σε βίτεο, πάλε τίποτε.

Συμπέρασμα
: Την επόμενη φορά που εν να δείτε να δέρνουν κάποιον οι μπάτσοι τζαι τύχει να κραείτε κκάμερα, απλά αφήστε την κάτω, βουράτε προς τους μπάτσους τζαι δώστε τους όσο ξύλο μπορέσετε πέρκι γλυτώσει κανένα πλάσμα. Μες τα ψευδοδικαστήρια μεν καρτεράτε να έβρετε το δίκαιο σας.

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Βραζιλιάνικο πρωτάθλημα

Σημασία στο πάρακάτω βίτεο έσσιει το πρώτο τέρμα όπου ο εκφωνητής φωνάζει με περηφάνια και ενθουσιασμό το όνομα του παίχτη...

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Τα ζηλιάρικά σου μάτια

Μουσική/Στίχοι: Μάρκος Βαμβακάρης
Εκτέλεση: Μάρκος Βαμβακάρης

Τα ζηλιάρικά σου μάτια μ’ έχουνε τρελάνει
Δε λογάριασα παλάτια, σκλάβο μ’ έχουν κάνει
Μαραζώνω, σαν το κεράκι λιώνω
Με παιδεύεις, γιατί δεν μ’ αγαπάς

Σε αγάπησα στ’ αλήθεια και για σένα κλαίγω
Έχω φλόγα μες στα στήθια κι άκου που στο λέγω
Σ'αγαπεύω, σε λατρεύω
μην κακιώνεις γιατί θα τρελαθώ

Είναι κρίμα να μ’ αφήνεις μόνος μου να λιώνω
Μαύρη συντροφιά μου δίνεις μοναχά τον πόνο
Η ματιά σου, η άσπλαχνη καρδιά σου
μου ’χει πάρει το δόλιο μου μυαλό

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Μάλιστα κύριε...

Σαν σήμερα 10 Μαρτίου του 1992 έσβησε ένας που τους μεγαλύττερους συνθέτες (τζαι ερμηνευτές) της ελληνικής λαϊκής μουσικής. Γιώργος Ζαμπέτας. Τεράστια μορφή. Τραούθκια του γνωστά "Ο πιο καλός ο μαθητής", "Ο πενηντάρης", "Που σαι Θανάση", "Μάλιστα κύριε" τζαι άλλα πάρα πάρα πολλά. Τη βιογραφία του μπόρετε να την έβρετε μες το ίντερνετ (έσσιει μια σελίδα για το Ζαμπέτα δαμέ). Απλά να αναφέρω ότι ήταν αυτοδίδακτος μπουζουξιής τζαι επίσης γράφω έναν απόσπασμα που την αυτοβιογραφία του "Γιώργος Ζαμπέτας - Βίος και πολιτεία - και η βρόχα έπιπτε... στρέιτ θρου".

Εν που την εισαγωγή του βιβλίου όπου η δημοσιογράφος που του έκαμνε τες συνεντεύξεις, Ιωάννα Κλειάσιου, μιλά για το τραούδι "Χίλια περιστέρια" του οποίου εν ο στιχουργός.

Το αγαπούσε πολύ αυτό το τραγούδι. Όταν έγινε ο δίσκος και τον έπαιζαν όλα τα ραδιόφωνα και πήγαιναν οι πωλήσεις πολύ καλά, περίμενε πως και πως να τον καλέσει η εταιρεία να του δώσει χρυσό δίσκο. "Τον πρώτο μου χρυσό δίσκο και τον τελευταίο", όπως έλεγε. Και είχε σκηνοθετήσει στο μυαλό του μια φοβερή ιστορία! Φανταζόταν μια ωραία αίθουσα που θα ήταν μαζεμένα όλα τα "πρες" και τα "πλυντήρια ενημέρωσης" και την ώρα της απονομής του δίσκου, θα έβγαζε από την τσέπη του ένα ψαλίδι που κόβει σίδερα και θα τον έκοβε σαν πίτα για να τον μοιράσει! Το πρώτο κομμάτι θα το έδινε σε μένα, το δεύτερο άνηκε στον κόσμο, το τρίτο στην εταιρεία, τα υπόλοιπα στους παρεβρισκόμενους.Δικό του κομμάτι δεν θα κρατούσε. Δεν ήθελε να πάρει χρυσό δίσκο ποτέ! Δεν ήθελε να είναι σαν τους άλλους. "Έτσι κι αλλιώς η αποδοχή και η αγάπη του κόσμου είναι ο καλύτερος χρυσός δίσκος που μπορεί να πάρει κανείς..." Δεν πρόφτασε όμως να κάνει αυτό το μοναδικό, το ανεκδιήγητο σόου!

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009